• Jody Kevenaar gebruikt zijn praktijkervaringen nu om studenten klaar te stomen voor het vak jongerenwerker.

    Eigen foto

Vertrokken jongerenwerker: 'Ik heb Smitsveen zien veranderen'

SOEST Jody Kevenaar (42) neemt afscheid als jongerenwerker bij Stichting Balans. Vijftien jaar lang hield hij zich bezig met de jeugd in Soest en Soesterberg, met name in Smitsveen. En hoewel de wijk nog steeds te boek staat als een omgeving waar overlast is, is er volgens Kevenaar op individueel gebied veel bereikt bij jongeren.
Astrid van den Hoek

De afgelopen week was een ‘pop-upredactie’ van het landelijke dagblad Trouw in Smitsveen. Aanleiding is nieuw onderzoek in opdracht van woningcorporaties, waaruit blijkt dat de leefbaarheid in arme wijken hard achteruit gaat. De krant komt met verhalen over de mensen in zo’n ‘wijk die in de volksmond probleemwijk heet’. Ook medewerkers van Stichting Balans komen aan het woord.

Jody Kevenaar was tot voor kort ook een van die medewerkers van Balans. In de vijftien jaar dat hij als jeugdwerker in Soest werkte, kon hij de aandacht van de media voor Smitsveen niet altijd waarderen. ,,Vaak een kwestie van zoeken naar sensatie”, meent hij. ,,Achter de voordeur komen is meestal niet voor de media weggelegd. Als je echt eens bij mensen op de bank gaat zitten en met ze praat, dan krijg je pas een goed beeld.” En dat beeld bestaat uit meer dan alleen de woorden overlast en criminaliteit, vindt hij. ,,Het is maar net wat je precies wil meten. Is overlast het aantal meldingen van buurtbewoners? Dat is niet echt objectief te meten vind ik, achter het waarom van een melding kan van alles zitten. Kijk liever naar zaken als werkgelegenheid en opleidingsniveau. Het doel zou niet moeten zijn ‘geen overlast’, maar bijvoorbeeld meer werkgelegenheid voor jongeren in de omgeving. De basis moet goed zijn in een wijk.”

VOORBEELD Perspectief voor jongeren is belangrijk. En een goed voorbeeld dat ze kunnen volgen. Kevenaar: ,,Ik heb Smitsveen echt zien veranderen. Zo’n grote groep nieuwe bewoners uit andere landen dan daarvoor, veel alleenstaande moeders met kinderen. Het vraagt veel van hen om hier iets op te bouwen. Als je al die mensen in één wijk zet, hoe kunnen ze dan zien wat goed is? Er zijn weinig voorbeelden voor ze. Vaak willen ze wel, maar zijn de mogelijkheden er niet.” Kevenaar probeerde de jongeren te laten zien dat ze het niet alleen hoefden te doen. ,,Ik liet merken dat ik er was, maar bemoeide me op zich niet met hun leven. Naar ze luisteren, niet vertellen hoe het moet en perspectief geven aan wie wil knokken. Waar je wieg staat, heeft echt wel invloed. Maar je moet willen vechten. Ik heb zelf op het speciaal onderwijs gezeten en steeds geknokt en moeten leren omgaan met teleurstellingen. Maar uiteindelijk heb ik universiteit gedaan. Ik hoop dat ik daarmee jongeren heb kunnen inspireren. Waar een wil is, is een weg!”

Kevenaar hielp de jongeren met vragen over school en bijbaantjes, ging mee naar gesprekken met leraren en organiseerde activiteiten, met name op het gebied van sport. ,,Sporten geeft zelfvertrouwen, het geeft ze iets te doen, een positieve manier van contact en individuele aandacht. Met een groep meedoen aan de Gildeloop was bijvoorbeeld fantastisch! We hebben veel bereikt, de jongeren en Balans samen. Zoals een voetbalactiviteit, de tienerdisco’s in Soesterberg en mooie projecten met het Griftland College, de gemeente en de politie.”
Zijn opgedane kennis geeft hij nu door aan studenten die het jeugd- en jongerenwerk in willen. Hij gaat met pijn in zijn hart, maar laat de jongeren met een goed gevoel achter in de handen van zijn ex-collega’s. Smitsveen staat nog steeds te boek als probleemwijk. ,,Er zijn ook mooie en goeie dingen gebeurd. Jongeren die een ander spoor kiezen, knokken en weer perspectief hebben, die het goed doen. Dat maakt het werk zeker de moeite waard!”