• Elske Suijkerbuijk (GroenLinks) en Dennis ter Beek delen tafel en bed, maar niet bepaald altijd hun politieke ideeën.

    Hans Veltmeijer

Samen in de liefde, apart in de politiek

Ze zijn jong, met elkaar getrouwd en allebei actief in de Soester politiek, maar wel voor verschillende partijen. De één in de coalitie namens D66, de ander voor GroenLinks in de oppositie. Dennis ter Beek (26) en Elske Suijkerbuijk (25) moeten thuis nog wel eens op hun tong bijten. Dat lukt niet altijd.

Hans Veltmeijer

Twee maanden geleden trouwden ze op een voor hun welbekende plek. In de raadszaal van de gemeente Soest voltrok, bij uitzondering en op verzoek van het bruidspaar, burgemeester Rob Metz de huwelijksceremonie. Na zeven jaar verkering noemt Dennis ter Beek het 'een goede, natuurlijke stap'. Daarnaast waren 'de hints van Elske niet subtiel meer'. ,,Trouwen is een mooie traditie", zegt zij.

POLITIEKE GESCHIEDENIS Ze ontmoetten elkaar tijdens hun studie voor geschiedenisdocent aan de Hogeschool Utrecht. Het vak politieke geschiedenis trok beider bijzondere interesse en vormde de aanloop naar hun relatie én de stap in de politiek. Dennis was als middelbare scholier in Nijkerk al in het sociaalliberale gedachtegoed geïnteresseerd geraakt ,,Ik had een docent die perfect kon vertellen wat er goed en slecht was aan zowel links als rechts. Dan kom je dus op een middenpartij uit. En in die tijd was Alexander Pechtold (toenmalig voorman van D66, red.) de beste en de meest humoristische in de kamer."

VOORKEURSSTEMMEN Elske Suijkerbuijk meldde zich aanvankelijk als lid bij de Partij van de Arbeid, maar knapte al snel af op één bepaald aspect. ,,Het groene gedeelte was lachwekkend slecht." De stap naar een meer groene partij aan de linkerzijde van het politieke spectrum was dus een logische.

Een vrouw van net twintig jaar die de politiek in wil, daar dromen alle partijen van. Als snel kwam dus ook de vraag of ze raadslid wilde worden in de gemeente waar ze vanaf haar tweede jaar was opgegroeid. Anderhalf jaar voor de Soester gemeenteraadsverkiezingen van 2018 trad Elske toe tot de lokale fractie van GroenLinks. Ze kreeg de smaak van het politieke metier te pakken als campagnecoördinator voor de parlementsverkiezingen en tijdens de lokale verkiezingen, in 2018, lukte het haar als nummer 4 op de lijst van de partij lukte bijna om met voorkeursstemmen in de raad te komen. Inmiddels is ze fractieassistent en staat ze op nummer 3, achter twee doorgewinterde raadsleden.

SOORT STAGE Ook Dennis is campagnecoördinator, maar dan voor D66, en ondersteunt als assistent de drie raadsleden van zijn partij. Tijdens informatieraden voeren ze het woord op hun specialisaties. Hij op onderwijs, veiligheid en verkeer, zij heeft 'klimaat' in haar portefeuille. Verder is het werken op de achtergrond: vragen maken en spreekteksten schrijven die vervolgens door anderen worden uitgedragen. En nog lastiger: ze mogen niet stemmen. ,,Het is een soort stage", zegt Dennis.

Of die stage ook twee raadsleden gaat opleveren, is in meerdere opzichten twijfelachtig. Hij is er naast zijn studie zo'n veertien uur per week mee bezig, zij besteedt er naast haar werk als ondersteunende kracht op het Griftland College wekelijks ongeveer acht uur aan. Nu ze getrouwd zijn denken ze: moeten we wel allebei in de raad? ,,Ik denk niet dat je dat een kind kunt aandoen", kijkt Elske vast wat verder.

DALWEGVISIE Wanneer een van de twee die politieke ambitie laat varen, zullen de huiselijke discussies afnemen. Nu staan ze allebei dicht op het vuur, en liggen hun gefundeerde meningen over lokale kwesties vaak uiteen. Zoals over de Dalwegvisie, waarin het gemeentehuis een 'huis van de samenleving' moet worden in een omgeving vol gemeenschapsfuncties. ,, We snappen niet van wie die vraag komt", zegt Elske. ,,Alle voorzieningen samen op een berg, wie zit daar nu op te wachten? Dan is Overhees ook zijn mooie centrum kwijt." GroenLinks heeft een eigen plan gemaakt voor na de sloop van sporthal Beukendal en het politiebureau.

GEPASSIONEERD Dennis ziet juist veel kansen in de Dalwegvisie om er iets moois van te maken. ,,Er zijn hier tegenover het gemeentehuis al seniorenwoningen en de bibliotheek is nu in Overhees maar zou Soest-breed moeten zijn en hier beter passen. En deze prachtige raadszaal staat overdag leeg. Het is zonde om die dan niet te gebruiken." In de komst van een nieuwe sporthal ziet hij de eerste concretisering van de Dalwegvisie.

En zo spelen er nog wel wat heikele kwesties. Ze proberen daarom politiek en privé gescheiden te houden. Proberen. Elske: ,, We hebben afspraken gemaakt om thuis niets negatiefs over de andere partij te zeggen, maar dat lukt niet zo. Want de politiek is onderdeel van je leven en je bent er gepassioneerd mee bezig. Je ontkomt er niet aan." Dennis: ,,Soms weet je dingen die de ander niet weet. Het is wel eens lastig om dan je mond te houden."

GRIJZE STEM Met nog één andere jonge fractieassistent vormen ze het zeer bescheiden jeugdige aandeel van de Soester politiek. ,,Dat is wel een probleem", vindt Dennis. ,, Want nu wordt vooral de oude, grijze stem vertegenwoordigd. En de kans dat oudere raadsleden weten wat er speelt onder de jongeren is wat kleiner." Elske knikt, en nuanceert. ,,Maar ik hoop niet dat ik naar voren wordt geschoven alleen omdat ik jong ben. Ik hou niet zo van positieve discriminatie, alleen bij gelijke geschiktheid."

MEER DEBAT De huidige gang van zaken in de gemeenteraad, waarin oppositie en coalitie gedisciplineerd als twee blokken niet al te vriendelijk tegenover elkaar staan en stemmingen voorspelbaar zijn, juichen ze niet toe. ,,Hopelijk wordt het straks wat vrijer nu alle hoofdpunten uit het coalitieakkoord zijn behandeld", zegt hij. Elske: ,,Ik zou graag wat meer persoonlijke opvattingen horen en lef zien om een eigen mening te vormen, minder gebonden aan partijprincipes. Maar ja, als oppositie heb je het natuurlijk iets makkelijker."

Meer debat, wenst Dennis. ,,Nu bijt iedereen zich vast op een eigen onderwerp, leest een goed voorbereid stukje voor en komt er vaak geen enkele reactie." De opstelling in de raadszaal, waarbij de raadsleden comfortabel zittende hun betoog houden, bevordert het niveau van de lokale politiek ook niet, denkt hij. ,,Het zou beter zijn op te moeten staan om naar de interruptiemicrofoon te lopen. Dan word je gedwongen tot iets beters."