• Age Veenstra kreeg bij zijn afscheid als gemeentesecretaris van Soest uit handen van burgemeester Rob Metz blijvend eerbetoon in de vorm van de gemeentepenning van Soest.

    Ronald Kersten

Veel waardering voor gemeentesecretaris bij afscheid

SOEST Soest en Age Veenstra hebben vorige week officieel afscheid van elkaar genomen tijdens een receptie in de tuin van het gemeentehuis. Veenstra heeft in zijn twaalf jaar als gemeentesecretaris grote indruk gemaakt, bleek uit de speeches. Voor zijn verdiensten kreeg hij de gemeentepenning. ,,Dit doet mij wel wat."

Hans Veltmeijer

Een grote partytent, tafeltjes in het gras, rondgaande hapjes en drankjes, keuvelende oud-collega's en mellow muziekklanken van een liveband. In deze ontspannen setting hield burgemeester Rob Metz zijn zoveelste afscheidsspeech voor de gepensioneerde Age Veenstra. Maar dit keer betrof het de officiële receptie. Daarom benadrukte hij weer dat het een bijzondere tijd voor hem was, de samenwerking met deze gemeentesecretaris.

Ze konden uitstekend door één deur, vertelden elkaar altijd waar het op stond en hadden allebei nog een flinke dosis Rotterdamse mentaliteit van 'niet lullen maar poetsen' aan hun jeugdjaren overgehouden. En dat laatste past weer prima bij Soest, volgens Metz, een 'licht eigenwijze gemeente' ook. ,,Age stond echt voor de belangen van Soest. Samenwerking met andere gemeenten vond hij prima, maar nooit ten koste van Soest."

De burgemeester roemde hem ook om zijn coachende kwaliteiten, zijn vastbijten in politieke dossiers en zijn voortrekkersrol bij ingewikkelde samenwerkingsverbanden zoals Hart van de Heuvelrug. ,,Dan ging hij een tikkeltje buiten zijn rol, maar ook dat is Soest."

BASIS OP ORDE Bovenal laat Veenstra een goede ambtelijke organisatie achter. ,,De basis is op orde, daar kunnen we een poosje mee vooruit." Naast een kunstwerk als afscheidscadeau werd Veenstra verrast met de gemeentepenning, een bijzondere onderscheiding die niet vaak wordt uitgereikt, vanwege zijn 'enorme inhoudelijke bijdrage' over een lange termijn. ,,Fijn dat je voor ons al die tijd zo hard hebt willen werken", besloot Metz.

Veenstra voelde zich 'een beetje in de maling genomen', want hij houdt eigenlijk helemaal niet van onderscheidingen. Maar hij was blij verrast, dat kon hij niet verbloemen met zijn humor. ,,Het doet mij wel wat, want ik heb wat met Soest. Dit is wel raak."

SOESTER AANPAK Oud-wethouder Harry Witte sprak ook nog complimenteuze woorden, namens het college dat tussen 2010 en 2014 de scepter over Soest zwaaide. ,,Jij hebt ons college door een moeilijke tijd heen gesleept. Met je persoonlijkheid, kundigheid en gezag. En mede door jouw inzet is de samenwerking met andere gemeenten van de grond gekomen." Ook merkte Witte op dat Veenstra met een kleinere organisatie dan gemiddeld grote ambities had gerealiseerd. ,,In de literatuur staat de Soester aanpak model voor de gebiedsontwikkeling nieuwe stijl. Soest mag je dankbaar zijn."

Het cadeau van het voormalige college was er een met een kwinkslag: een theaterbon. Nu konden Veenstra en zijn vrouw de voorstelling zelf kiezen, in plaats van het Soester politieke theater tijdens raadsvergaderingen.

HART, HOOFD EN HANDEN ,,Het werk paste me als een jas", blikte Veenstra zelf terug. Ook dat deed hij niet graag, toespraken geven. Er zelf naar luisteren noemde hij zelfs 'buitengewoon naar'. Maar nu moest het maar even. Hij kon niets mooiers bedenken dan het zijn van de schakel tussen overheid en samenleving. Zijn arbeidsethos was altijd gebaseerd op drie uitgangspunten: hart, hoofd en handen. Inleven, verbinden en helpen maar ook goed analyseren en concrete resultaten nastreven.

THUIS SCHIPPEREN Loslaten is niet zijn sterkste kant, ontboezemde hij. Hij zal het werk gaan missen. Maar weet dat er nu andere mooie dingen op hem wachten. Hij zag het afscheid dus zeker niet als 'een beetje doodgaan'. Zijn samenwerking met burgemeester Metz omschreef hij als 'dicht bij het ideale plaatje en vooral ook leuk voor onszelf'. De medewerkers op het gemeentehuis noemde hij 'onvoorstelbaar betrokken mensen'. ,,En ik heb veel van ze gevraagd, want er waren ook woelige tijden."

De sfeer in alle Soester colleges die hij meemaakte had hij ervaren als 'open en respectvol'. ,,De wekelijkse vergaderingen op dinsdag waren altijd een feestje." Bloemen had hij voor zijn trouwe secretaresse Miranda met wie hij in al die jaren 'maatjes was geworden', en voor zijn vrouw Lineke en de familie, ruim aanwezig tijdens de receptie. ,,Jullie moesten mij delen met de publieke zaak, dat was vaak schipperen."

GENIETEN Drie burgemeesters, vier colleges, veertien wethouders en bergen raadsleden maakte Age Veenstra mee sinds 2007. Het vormde een kwart van zijn loopbaan in 'de publieke zorg', zoals hij het ambtenarenbestaan altijd omschreef. Na zijn start in Rotterdam volgden Krimpen aan den IJssel, Boskoop en Veenendaal.

Naar die laatste plaats is hij na twaalf jaar Soest teruggekeerd, in de nabijheid van kinderen en kleinkinderen. ,,Het genieten is al begonnen."